"Tα άστρα μπορεί να υποβάλλουν το πεπρωμένο μας αλλά δεν αποφασίζουν για αυτό. Εξίσου δυνατό, εξίσου μυστηριώδες, ρυθμίζει τη ζωή μας υπακούοντας σε νόμους περιπλοκότερους απ τους δικούς μας, αυτό το πορφυρό Άστρο που πάλλεται μέσα στη νύχτα του σώματος, μετέωρο μέσα στο οστέινο και σάρκινο κλουβί του."
“Μαργκεριτ Γιουρσενάρ, "Η Άβυσσος"
http://www.youtube.com/watch?v=-VIqA3i2zQw
p.s. Πίστευε και μη ερεύνα. Τα μυστήρια και τα άϋλα έχουν δύναμη όταν τα "νιώθεις" / δέχεσαι ώς έχουν κι όχι όταν τα αποκωδικοποιείς...
xoxo
Ο υπαινιγμός για εκείνη την ουσία που όποια μεθοδολογία και αν αναπτύξουμε δεν θα εντοπιστεί, είτε αυτό αφορά την αστρολογία, είτε όσα βρίσκουμε στη φύση.
Δεν είμαι σίγουρη αν εναπόκειται σε μας ή σε μία δύναμη που μπορεί να ονομαστεί θεός , αλλά όσο πλησιάζουμε στα μυστήρια που ξεδιπλώνονται γύρω μας, τόσο ξέρουμε πως πάντα, κάτι θα μας ξεφεύγει αδιερεύνητο, ανεξερεύνητο, αλλά ως ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών.
Τελικά τι είναι αυτό που μας συνδέει με το όλον?