Γεια σε όλους ^_^ ... Πρόσφατα παρατήρησα κάτι ...Έχω έναν φίλο που ανήκει στο ζώδιο του ταύρου , αλλά έχει ερμή στον κριό , αφροδίτη στους δυδίμους και ωροσκόπο ζυγό ... Όμως δεν έχει σχεδόν κανένα χαρακτηριστικό αυτών των ζωδίων και έχει όλα τα χαρακτηριστικά του άντρα λέων ... Έχει την Σελήνη και τον Άρη του στον Λέων ... Όμως γίνεται να επηρεάζεται κάποιος άνθρωπος τόσο πολύ απο την Σελήνη και τον Άρη του ? Ακόμη ένας γνωστός μου που είναι αιγώκαιρος με ερμή , σελήνη , αφροδίτη και ωροσκόπο αιγώκαιρο (!) και έχει μόνο τον Άρη του στον υδροχόο έιναι πολύ επαναστάτης , ιδεαλιστής , άπιστος και σχετικά ψυχρός στις σχέσεις του και το μοναδικό στοιχείο του αιγώκαιρου που έχει είναι το ότι αγαπάει την δουλειά του (αλλά δεν είναι εργασιομανής!) ... Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι το αν γίνεται να παίζει τόσο πολύ σημαντικό ρόλο ο πλανήτης Άρης σε ένα αντρικό ωροσκόπιο , αν δηλαδή κοιτάζωντας μόνο τον Άρη μπορούμε να καταλάβουμε τόσα πολλά ... Απο την άλλη εγώ έχω ελάχιστα χαρακτηριστικά του ταύρου και έχω πολλά χαρακτηριστικά του κριου οπου είναι ο 3ος οίκος μου και έχω την αφροδίτη , τον ερμή και τον ήλιο μου στον 3ο μου οίκο ...Μήπως τελικά εμείς επιλέγουμε ποια χαρακτηριστικά του εαυτού μας θα αναπτύξουμε και ποια όχι ?
http://www.youtube.com/watch?v=HO1OV5B_JDw
Κι ας πούμε πως νιώθω οτι ήδη την έχω χασει.. γιατι ξέρω οτι είμαι ανίκανη
(ή μάλλον νιωθω ανίκανη να κάνω κάτι)
Εξάρτηση εκείνη απο μένα νομίζω πως ναι..
Εγω νομίζω πως έχω φοβία μη τυχον και παθει κάτι και θα είναι μόνη της..
και ξέρω οτι θα νιώθει παρατημένη
Την αδερφή της που έφυγε ούτε στο τηλεφωνο δεν της μιλάει..
Απο τοτε όποτε μιλάει με καποιον δικό της την βρίζουν κάθε φορα..
αλλά δεν ξέρουν γιατί δε ξέρουν τι τραβαγε κι εκείνη εδω..
Το πρόβλημα είναι οτι είναι ψευτρα κι ολας..
Μια φορα είχα βγει 9 και είχε πάει 10 κ 30
κι είχε πάρει τον θειο μου (αδερφό της) και του κλαιγόταν οτι λείπω όλη μέρα κι οτι δνε το σηκωνα το κινητό κι οτι την είχα αφήσει μόνη της
Για να με πάρει ο θειος μου ν αρχίσει να μου "φωνάζει" οτι πρέπει να σκεφτομαι τη μάνα μου περισσότερο και αν μην την αφήνω μονη της συνέχεια κλπ κλπ
(έτσι ώστε να γυρνούσα σπίτι)
Τί που του είπα οτι έλειπα μόνο μιαμιση ώρα κι οτι δνε με είχε πάρει κανένα τη΄φωνο η μάνα μου
Τιποτα.. εκεί.. γιατι η άλλη πουλάει κλάμα και φωνές..
Τέσπα εγώ μπορεί ν απάω σε ψυχολόγο σύμβουλο ή κάτι τέτοιο
η μητέρα μου δν ευπάρχει περίπτωση ο κόσμος να έρθει ανάποδα
Γιατί ο καθενας μας ειναι υπευθυνος για τη δικη του ζωή κι όχι τη ζωή ενός άλλου, ακομα κι αν αυτός ο άλλος ειναι η μανα του. Χρειαζεστε πραγματι βοηθεια απο ψυχολογο και οι δύο. Αν εκεινη δε συμφωνεί, πρεπει οπωσδηποτε να πας μονη σου...
ή μάλλον για να το θέσω πιο σωστά δεν είχα σκεφτει πως το να πάω μόνη μου θα μπορούσε να βοηθήσει..
Θα μαζέψω χρήματα και θα πάω..(χωρίς να της το πω εννοείται)
Μπορεί να φάινομαι πολύ αδυναμη κι ίσως σ αυτό το θέμα να μαι..
Αλλά φοβάμαι πολυ να την αφήσω μονη,
κι εχω γίνει τοσο υπερευαισθητη/τραγική σ αυτο το θέμα απο τότε με τον πατέρα μου..
Φοβάμαι για την υγεία της.. χωρίς ουσιαστικό λόγο..
Αν έστω υπήρχε και κάποιος απ τους συγγενεις της κοντά μας θα προσπαθουσα πολυ περισσότερο απ ότι τώρα για να φτιάξω λιγο την ζωη μου
Πρέπει να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου όσων αφορά τον εαυτό σου, να βάλεις όρια και μην ξεχνάς ότι είμαστε ο τρόπος που αντιδράμε. Η μητέρα σου έχει το δικό της τρόπο σκέψης, αντίληψης, χαρακτήρα από κει και πέρα έχει σημασία ΕΣΥ τι κάνεις για τον εαυτό σου και πως αντιδράς σε όλα αυτά. Μην αφήνεις άλλους να καθορίζουν τον τρόπο που θα ενεργήσεις (εν προκειμένω τη μητέρα σου)
αρχισε να φωνάζει "Μια χαρά είμαστε εμείς.. και σιγά μην της πουν αυτοί τι θα κάνει στην οικογενεια της, κι οτιδεν ξέρουν την τύφλα τους.. Κι οτι στ' άλλα τα σπίτια τρώνε και ξύλο κλπ κλπ.. (όπως προείπα άρνηση της αλήθειας)
Εγώ μόνη μου δεν εχω απευθυνθει σε κάποιον ειδικό
Παρά μονο σ εκεινον τον ψυχολόγο τον γνωστό του θείου μου τον οποιο συναντησα τυχαία εκείνη την φορά
Συμφωνω στο οτι ο καθένας έχει θετικά κι αρνητικά
Γι αυτό πιστευω πως απλά δεν ταιριάζουμε..
Γιατι για μένα αυτό είναι το να ταιριάζεις..
Να μην σ ενοχλουν τα αρνητικά χαρακτηριστικά του άλλου
ή ακομη καλύτερα να τα αντιλαμβάνεσαι κι ως θετικά..
Εαν θεωρείς την μοναδικη λυση να μην εχει νευρα και να εισαστε καλα ειναι να εισαι διαρκως ολη την ωρα μαζι της, εφαρμοσέ το τοτε.
Και ναι, καλά το κατάλαβες, έτσι θα κυλαει το πραγμα. Δεν θα αλλαξει ποτε τίποτα όσο εσυ δεν κάνεις κατι.
Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα για να μάθω πώς και αν εξηγείται αυτη η "αταιριαξιά" με την μητέρα μου αστρολογικά
γι αυτό κι έγραψα σε αστρολογικό φορουμ
στην πορεια όντως κατέληξα να λέω και τον πόνο μου προκειμένου να εξηγήσω το πως έχουν τα πράγματα..
Δεν θα μπορούσα να την παρατήσω..
Έχω αποδεχτεί κατα κάποιον τρόπο οτι κάπως έτσι θα εξακολουθεί να κυλάει το πράγμα..
Εχω καταλήξει στο οτι το μόνο κουμπι είναι το να είμαι μαζί της συνέχεια
μόνο τοτε δεν έχει νεύρα
Τοτε τι να σου πω, ο καθενας ειναι αξιος της μοιρας του.
Οσο για τους γονεις μου, ναι αυταρχικοι ειναι αλλα ποιος σου ειπε οτι δεν εχουν και αυτοι χαρίσματα; Απλα τα κουμπιά τους βρίσκεις για να τους βγαζεις το καλό τους εαυτο. Μαλλον αυτα τα κουμπια δεν τα εχεις ανακαλύψει (εαν υπαρχουν) στην σχεση σου με την μητέρα σου. Καλή υπομονή και τυχη ευχομαι.